Magiczna 50 juz minela. Ciekawa jestem ile osob, przeczytalo wszystkie 50 postow i czy uda mi sie kiedys dobrnac do setki :).
Poniewaz szkola nie chce nas juz wiecej z powodow roznych. Glownym jest upierwdliwy wlascicile i fakt, ze Golden Bells ma niecale dwa miesiace, zeby sie przeniesc do jakiego sinnego miejsca, ktorego oczywiscie nie ma. Skutkiem tego moze byc calkowite zamkniecie szkoly. No, ale wciaz mamy nadzieje, ze moze jeszcze cos sie zmieni.
Wiec, poniewaz szkola juz nas nie chce zabieram Brytola na wakacje albo tez on zabiera mnie. Poniewaz rezerwacja pociagu na nastepny dzien, szczegolnie w poludniowych Indiach, jest prawie niemozliwa, znalezlismy pociag, ktory jedzie prawie tam gdzie chcemy na dzisiejszy wieczor. Brytol, wiec niewiele myslac zarezerwowal sleepera, czyli najtansza klase - tylko tu byly dostepne miejsca. Mamy wiec zamiar sie napic i przespac cala noc otoczeni sprzedawcami zabawek, herbaty,ogorkow z sosem do wyboru, naszyjnikow, lancuchow i wszystkich innych smieci dosteonych w pociagu. Juz sie nie moge doczekac. Najpierw gory - Ooty, potem wybrzez Kochi, potem znowu gory - Munnar, Backwaters w Kerali, poludniowy przyladek w Indiach i zobaczymy co dalej.
czwartek, 11 listopada 2010
niedziela, 7 listopada 2010
blogoslawiona 7.10
Nie zwazajac na cyklony i wszystkie inne przeciwnosci losy, postanowilismy nie zmieniac naszych planow i pojechac do zoo pobawic sie z malpami, poglaskac slonie oraz zaprzyjaznic sie z bialym tygrysem. Mina tylko troche mi zrzedla, kiedy zaraz po obudzeniu zobaczylam, za leje. Na szczescie zaraz potem sie rozpogodzilo. To znaczy przestalo lac, a jedynie siapilo. Naprawde bylam zla, ze cyklon nie mogl wybrac sobie innej pory na odwiedzenie Indii. Przez caly dzien padalo mniej lub bardziej. Jak dotarlismy do zoo przyszedl czas na ta czesc bardziej, wiec postanowilismy wynajac cos co jezdzi i ma dach. Nic takiego nie bylo, ale mozna za to bylo za jakies 1,2zl przejchac sie samochodem od jednej klatki do drugiej. Malp nigdzie bylo, chyba stwierdzili,ze skoro zyja na wolnosci doslownie wszedzie to nie ma co ich zamykac w zoo. tym samym ostatecznie juz utracilam nadzieje na pozyskanie nowych znajomych na subkontynencie. Jednak wizyta u sloni wynagrodzila mi wszystko. Strasznie przykro mi bylo kiedy na nie popatrzylam, cztery slonie stoja w rzedzie, przypiete lancuchami do podlogi z obcietymi klami. Stoja tak sobie pod niewielkim daszkiem, pilnowane caly czas przez ludzi i rozdaja blogoslawienstwa odwiedzajacym zoo. Blogoslawienstwo polega na tym, ze trzeba pochylic glowe,a slon dotyka jej swoja traba. po blogoslawienstwie jeszcze je troche wysciskalam i poglskalam, az w koncu pan z naszego samochodziku sie na mnie zdenerwowal, ze za dlugo i kazal mi wracac. Oczywiscie najbradziej zaprzyjaznilam sie z malym sloniatkiem, ale duze tez byly niczego sobie. Z ciekawostek w zoo - biale tygrysy. naprawde nieziemskie. Reszta zwierzat albo pochowana albo nie zainteresowana widokiem bialego czlowieka. Zwierzaki raczej takie same jak i w Warszawie, tylko mniej roznorodnie, za to na wiekszym terenie, co sie im niewatpliwie chwali.
Przemoczeni do suchej nitki (wyprobowalam moj nowy windstoper - nasiaka woda momentalnie, ale rownie szybko schnie) poszlismy zjesc lunch. Kierwoca przy okazji obwiozl nas po polowie miasta, bo koniecznie chcial skasowac wiecej za przejazd, a my poniewaz bylismy glodni, zli, zmarznieci, przemoczeni i wiele innych nawet za bardzo sie z nim nie klocilismy. Jednak warto bylo zaplacic dodtakowe kilkadzisait rupii,ze dostac taki obiad. troche mi glupio bylo wejsc do restauracji (wygladala tak, ze w warszawie w takim miejscu prawdopodobnie moglabym kupic tylko wode)w moich przemoczonych podrozniczych ciuchach, ale kofta, ktora tu serwuja jest najlepsza na swiecie, a przynajmniej najlepsza jaka do tej pory jadlam. Joe zamowil do obiadu jakas salatke, ktora zostala przyozdobiona zielona papryczka chilli. nieswiadom jej palacych wlasciwosci schrupal ja, myslac, ze to zwykla europejska zielona papryka. Konsekwencja byly lzy w oczach, moj smiech przez reszte dnia, niezly ubaw kelnerow, ktorych poprosilismy o pomoc i trzy zjedzone torebki cukru, ktore mialy zredukowac smak chilli.
Powrot do domu odbyl sie iscie Majkelowym stylu. Autobus jeszcze nie zdazyl zatrzymac sie na peronie, a ludzie juz do niego wsiadali w biegu. Takiego tlumu na dworcu do tej pory jeszcze nie wiedzialam.Podobnie bylo na dworcu kolejowym, kiedy zobaczylismy ludzi trzymajacych sie czego sie dalo na zewnatrz pociagu byle tylko jakos sie zalapac na przejazdzke postanowilismy wziac atuobus. tu przynjamniej nie zapakuja, wiec ludzi niz jest miejsca i ktos czuwa nad w miare jakotakim porzadkiem. Konduktor nawet chcial pogonic jakas rodzinke, zebysmy mieli gdzie siedziec, jednak jakos odwiedlismy go od tego pomyslu, co nie bylo takie latwe, bo ani my w hindii nie mowimy, ani on po angielsku.
Przemoczeni do suchej nitki (wyprobowalam moj nowy windstoper - nasiaka woda momentalnie, ale rownie szybko schnie) poszlismy zjesc lunch. Kierwoca przy okazji obwiozl nas po polowie miasta, bo koniecznie chcial skasowac wiecej za przejazd, a my poniewaz bylismy glodni, zli, zmarznieci, przemoczeni i wiele innych nawet za bardzo sie z nim nie klocilismy. Jednak warto bylo zaplacic dodtakowe kilkadzisait rupii,ze dostac taki obiad. troche mi glupio bylo wejsc do restauracji (wygladala tak, ze w warszawie w takim miejscu prawdopodobnie moglabym kupic tylko wode)w moich przemoczonych podrozniczych ciuchach, ale kofta, ktora tu serwuja jest najlepsza na swiecie, a przynajmniej najlepsza jaka do tej pory jadlam. Joe zamowil do obiadu jakas salatke, ktora zostala przyozdobiona zielona papryczka chilli. nieswiadom jej palacych wlasciwosci schrupal ja, myslac, ze to zwykla europejska zielona papryka. Konsekwencja byly lzy w oczach, moj smiech przez reszte dnia, niezly ubaw kelnerow, ktorych poprosilismy o pomoc i trzy zjedzone torebki cukru, ktore mialy zredukowac smak chilli.
Powrot do domu odbyl sie iscie Majkelowym stylu. Autobus jeszcze nie zdazyl zatrzymac sie na peronie, a ludzie juz do niego wsiadali w biegu. Takiego tlumu na dworcu do tej pory jeszcze nie wiedzialam.Podobnie bylo na dworcu kolejowym, kiedy zobaczylismy ludzi trzymajacych sie czego sie dalo na zewnatrz pociagu byle tylko jakos sie zalapac na przejazdzke postanowilismy wziac atuobus. tu przynjamniej nie zapakuja, wiec ludzi niz jest miejsca i ktos czuwa nad w miare jakotakim porzadkiem. Konduktor nawet chcial pogonic jakas rodzinke, zebysmy mieli gdzie siedziec, jednak jakos odwiedlismy go od tego pomyslu, co nie bylo takie latwe, bo ani my w hindii nie mowimy, ani on po angielsku.
uposledzenie 6.10
Zazwyczaj po kilku dniach wolnych w szkole nie pojawia sie ponad polowa uczniow, zeby nie sciagac wiec wszystkich nauczycieli klasy sa laczone. Z tego tez powodu dostalam dzisiaj pod opieke obydwie grupy przedszkolne i pierwsza klase, czyli dzieciaki od 3 do 6 lat. Nie musze chyba tlumaczyc, ze dzien okazal sie jedna wielka porazka, biorac pod uwage rowniez to, ze 90% dzieci nie mowi po angielsku, a spora czesc rowniez niewiele rozumie w tym jezyku. Ale dzisiaj nie o tym bedzie.
Zaraz po wejsciu do klasy zoabczylam, ze jeden z chlopcow siedzi z daleka od calej grupy i cos tam sobie tylko skrobie na swojej tabliczece. Poprosilam jego, zeby dolaczyl do reszty dzieciakow i bral udzial w cwiczeniach. Moje proby na niewiele sie zdaly, wiec w pewnym momencie sie poddalam. Zaraz potem zaczal on jednak biegac i bic inne dzieci. Poprosilam, zeby wyszedla na zewnatrz i najwolniej i najbardziej wyraznie jak tylko potrafie zaczelam jemu tlumaczyc, ze tak nie wolno, ze jego zachowanie absolutnie mi sie nie podoba ima natychmiast przestac. Dzieciak tylko sie usmiechnal,cos tam odpowiedzial po swojemu i wrocil do klasy. Za chwile histria zaczela sie od nowa. Poniewaz nie bylam w stanie zrozumiec, co on mowi, on z pewnoscia tez niewiele rozumial z mojej paplaniny poszlam do Vidyi z prosba o pomoc w tlumaczeniu. Kiedy przedstawilam jej moj problem, ona odparla "Aha, zapomnialam Tobie pwoiedziec. on jest uposledzony umyslowo, wiec sie nim po porstu nie przejmuj". (uposledzony - to cytat z wypowiedzi)
Cale Chittoor wraz z reszta stanu zyje wielkim newsem - jutro ma przejsc u nas cyklon. Wspolnie z Joe'em doszlismy do wniosku, ze przynajmniej nie bedzie nudno. Jeszcze nigdy nie wiedzialam cyklonu, a juz na pewno nie bylam w jego centrum.
Zaraz po wejsciu do klasy zoabczylam, ze jeden z chlopcow siedzi z daleka od calej grupy i cos tam sobie tylko skrobie na swojej tabliczece. Poprosilam jego, zeby dolaczyl do reszty dzieciakow i bral udzial w cwiczeniach. Moje proby na niewiele sie zdaly, wiec w pewnym momencie sie poddalam. Zaraz potem zaczal on jednak biegac i bic inne dzieci. Poprosilam, zeby wyszedla na zewnatrz i najwolniej i najbardziej wyraznie jak tylko potrafie zaczelam jemu tlumaczyc, ze tak nie wolno, ze jego zachowanie absolutnie mi sie nie podoba ima natychmiast przestac. Dzieciak tylko sie usmiechnal,cos tam odpowiedzial po swojemu i wrocil do klasy. Za chwile histria zaczela sie od nowa. Poniewaz nie bylam w stanie zrozumiec, co on mowi, on z pewnoscia tez niewiele rozumial z mojej paplaniny poszlam do Vidyi z prosba o pomoc w tlumaczeniu. Kiedy przedstawilam jej moj problem, ona odparla "Aha, zapomnialam Tobie pwoiedziec. on jest uposledzony umyslowo, wiec sie nim po porstu nie przejmuj". (uposledzony - to cytat z wypowiedzi)
Cale Chittoor wraz z reszta stanu zyje wielkim newsem - jutro ma przejsc u nas cyklon. Wspolnie z Joe'em doszlismy do wniosku, ze przynajmniej nie bedzie nudno. Jeszcze nigdy nie wiedzialam cyklonu, a juz na pewno nie bylam w jego centrum.
piątek, 5 listopada 2010
piwo nigdy nie smakowalo tak dobrze 4/5.10
To mam Brytola, mam tez nadzieje, ze bedzie nam sie dobrze zylo razem. Jak narazie nie jest zle. Wczoraj bylismy na basenie, troche sie zdziwilam, bo poza nami nie bylo tam zupelnie nikogo, pomimo tego, ze Hindusi maja teraz swoje swieto.
Swieto - kiedy czytalam jego opisy w przewodniku - wydawalo sie byc wspaniale. Diwali to swieto swiatel, sama nazwa brzmi cudwnie. W rzeczywistosci glupota ludzka potrafi nawet najfajniesze rzeczy zamienic w ... Nie wiem co. Wczoraj rano, naprawde rano, mysle, ze okolo czwartej, bo bylo jeszcze ciemno obudzily mnie wystrzaly. Pierwsza mysl - Vijji robi sniadanie i uzywa miksera. Druga - zaczela sie wojna. Ani Vijji ani wojna - hindusi ku czci swojego boga rzucaja petardy od rana do wieczora i prowadza konkurs kto uzyje glosniejszej. Naprawde mozna oszalec. Ktos madrze skomentowal, ze oni poprostu spalaja pieniadze. Trcohe tak to wyglada, bo nawet najbiedniejsi ludzie wydaja ogramne kwty na zakup petard.
W piatek, drugi dzien Diwali, postanowilam, ze kolejnego dnia na miejscu nie usiedze i czas gdzies sie ruszyc. Poniewaz Joe byl tego samego zdania po 4 godzinach narad i godzienie szykowania (i to wcale nie ja sie grzebalam) pojechalismy do miasteczka, ktore jest niedaleko zobaczyc zlota swiatynie. Skoro nie dane bylo mi jecha Armristsar odwiedzialam przynajmniej Vellor. Swiatynia piekna, ale zaraz potem trafilam do jeszcze wspanialszej swiatyni. Postanowilam, ze skoro juz mam zkim to wypije moje pierwsze piwo w Indiach. W Lonely Planet znalazlam jakas wpsaniala restauracje, ktora oczywiscie okazala sie zamknieta. Na szczescie w hotelu byl tez bar. bar wygladal najzupelniej europejsko z jednym wyjatkiem - bylam tam jedyna kobieta. W ogole mam wrazenie, ze te sciany po raz pierwszy doswiadczyly obecnosci osobnika plci zenskiej. Bylam wiec nielada zjawiskiem wsrod tlumu pijacych (jeszcze nie pijanych, chyba za wczesnie na to bylo) indusow. najlepsza czesc pobytu zaczela sie jednak w momencie, kiedy zaczelam dociekac, w ktorym miejscu jest lazienka. Okazalo sie, ze nie ma tu czegostkiego jak lazienka damska, wiec jakis mily zaprowadzil mnie do meskiej. Sprawdzil czy przypoadkiem nikogo nie ma w srodku i stanal na strazy - drzwi oczywiscie nie dalo sie zamknac od wewnatrz. Takze swoje pierwsze piwo mam za soba, a przed soba ... pchote na nastepne.
Swieto - kiedy czytalam jego opisy w przewodniku - wydawalo sie byc wspaniale. Diwali to swieto swiatel, sama nazwa brzmi cudwnie. W rzeczywistosci glupota ludzka potrafi nawet najfajniesze rzeczy zamienic w ... Nie wiem co. Wczoraj rano, naprawde rano, mysle, ze okolo czwartej, bo bylo jeszcze ciemno obudzily mnie wystrzaly. Pierwsza mysl - Vijji robi sniadanie i uzywa miksera. Druga - zaczela sie wojna. Ani Vijji ani wojna - hindusi ku czci swojego boga rzucaja petardy od rana do wieczora i prowadza konkurs kto uzyje glosniejszej. Naprawde mozna oszalec. Ktos madrze skomentowal, ze oni poprostu spalaja pieniadze. Trcohe tak to wyglada, bo nawet najbiedniejsi ludzie wydaja ogramne kwty na zakup petard.
W piatek, drugi dzien Diwali, postanowilam, ze kolejnego dnia na miejscu nie usiedze i czas gdzies sie ruszyc. Poniewaz Joe byl tego samego zdania po 4 godzinach narad i godzienie szykowania (i to wcale nie ja sie grzebalam) pojechalismy do miasteczka, ktore jest niedaleko zobaczyc zlota swiatynie. Skoro nie dane bylo mi jecha Armristsar odwiedzialam przynajmniej Vellor. Swiatynia piekna, ale zaraz potem trafilam do jeszcze wspanialszej swiatyni. Postanowilam, ze skoro juz mam zkim to wypije moje pierwsze piwo w Indiach. W Lonely Planet znalazlam jakas wpsaniala restauracje, ktora oczywiscie okazala sie zamknieta. Na szczescie w hotelu byl tez bar. bar wygladal najzupelniej europejsko z jednym wyjatkiem - bylam tam jedyna kobieta. W ogole mam wrazenie, ze te sciany po raz pierwszy doswiadczyly obecnosci osobnika plci zenskiej. Bylam wiec nielada zjawiskiem wsrod tlumu pijacych (jeszcze nie pijanych, chyba za wczesnie na to bylo) indusow. najlepsza czesc pobytu zaczela sie jednak w momencie, kiedy zaczelam dociekac, w ktorym miejscu jest lazienka. Okazalo sie, ze nie ma tu czegostkiego jak lazienka damska, wiec jakis mily zaprowadzil mnie do meskiej. Sprawdzil czy przypoadkiem nikogo nie ma w srodku i stanal na strazy - drzwi oczywiscie nie dalo sie zamknac od wewnatrz. Takze swoje pierwsze piwo mam za soba, a przed soba ... pchote na nastepne.
środa, 3 listopada 2010
slad bialego czlowieka 2.10
W koncu po ponad dwoch tygodniach moje oczy ujrzaly bialego czlowieka. Od dzisiaj mam swojego bialego czlowieka w domu. To z dobrych wiadomosci. Zla jest taka, ze u mnie w domu nie mozna pic alkoholu. Coz nie wszystko moze byc idelane.
Wraz z przyjazdem Joe'go i pojawieniem sie w szkole stracilam natychmiast zainteresowanie moich przedszkolakow. pies znalazl nowego przyjaciela, a Vijji wydziela mi ilosc cytryn,ktore moge zuzyc na przygotowanie soku przed wyjsciem do szkoly. tymniejmniej moj nowy wspolokator wydaje sie calkiem sympatyczny, wiec moze jakos dojdziemy razem do ladu z indyjska rzeczywistoscia.
Zaraz po przyjezdzie oddalam do krawca moje spodnie z prosba o wymiane suwaka, bo sie popsul. Dzis dostalam je z powarotem po dwoch tygodniach. Oczywiscie suwak nie zostal wymieniony. Poniewaz potrzebuje ich natychmiast na jutro poszlam do krawca, ktory jest obok naszego domu z wielka prosba o pomoc. Wymienili prawie od reki :). Indie ucza cierpliwosci.
Wraz z przyjazdem Joe'go i pojawieniem sie w szkole stracilam natychmiast zainteresowanie moich przedszkolakow. pies znalazl nowego przyjaciela, a Vijji wydziela mi ilosc cytryn,ktore moge zuzyc na przygotowanie soku przed wyjsciem do szkoly. tymniejmniej moj nowy wspolokator wydaje sie calkiem sympatyczny, wiec moze jakos dojdziemy razem do ladu z indyjska rzeczywistoscia.
Zaraz po przyjezdzie oddalam do krawca moje spodnie z prosba o wymiane suwaka, bo sie popsul. Dzis dostalam je z powarotem po dwoch tygodniach. Oczywiscie suwak nie zostal wymieniony. Poniewaz potrzebuje ich natychmiast na jutro poszlam do krawca, ktory jest obok naszego domu z wielka prosba o pomoc. Wymienili prawie od reki :). Indie ucza cierpliwosci.
klatwa 30/31/01.10
Zanim zaczne o klatwach chcialam sie jeszcze podzielic z Wami historia z soboty - wizyta u indyjskiej kosmetyczki. Kiedy moje brwi zarosly juz niemilosiernie i zadnymi ludzkimi sposobami nie bylam w stanie sie ich pozbyc, postanowilam, ze poprosze o pomoc profesjonaliste. Kosmetyczka miescie sie niewielkim mieszkaniu, maja tam wszystko czego europejskie kobiety do szczescia potrzebuja, no moze oprocz rudej farby do wlosow. Kiedy pytalam Vijji jak wyglada regulacja brwi (troche sie balam, ze moze uzywaja do tego golarki albo brzytwy, a wtedy raczej bym nie skorzystala,zeby nie zlapac jakies swinstwa) tlumaczyla mi, ze uzywaja do tego nitki. Troche nie za bardzo chcialam w to wierzyc, wiec pomyslalam po prostu, ze zle zrozumialam. najwazniejsze, ze nie uzywaja zadnych otstrych narzedzi. Vijji jednak miala racje. kosmetyczka zwija dwa kawalki nitki i bierze brwi pomiedzy nie i potem wyrywa. Nie dokonca wiem jak to wygladalo, bo mialam zamkniete oczy, ale jak zobaczylam nitke to nie mgolam uwierzyc, ze tym zamierzaja mi regulowac brwi. Okazalo sie jednak, ze zrobily to calkiem niezle, nie gorzej od warszawskich kosmetyczek. Potem zaaplikowaly mi jeszcze jakis krem i za wszystko zaplacilam zlotowke.
To teraz o klatwie. W Egipcie jest klatwa faraona, nie wiem czyja klatwa jest w Indiach. W kazdym razie polozyla mnie do lozka na dwa dni z potwornym bolem glowy. Trzeciego dnia stweirdzilam, ze tak dalej byc nie moze i wybralam sie do lekarza. Moze zaczne od tego, ze nie byl to zwykly lekarz tylko bardzo porzadna prywatna klinika. Tymniejmniej za wizyte zaplacilam 8zl. Lekarz zbadal mnie przez ubranie! nie wiem czy cokolwiek wysluchal w moim organizmie, bo mialam wrazenie, ze w ogole bal sie dotknac mnie stetoskopem. Cale badanie trwalo, wiec moze 30 sekund. Diagnoza jednak byla trafna i taka jakiej sie spodziewalam - jakas bakteria, na ktora jednym lekarstwem jest antybiotyk. Wiec obecnie rozkoszuje sie juz drugim antybiotykiem w Indiach. Najwazniejsze jednak, ze po wzieciu pierwszej porcji tabletek (dostalam chyba 7 roznych) wszystkie problemy poszly w zapomnienie. W aptece nie sprzedaja tak jak w Polsce calego opakowania tabletek, a jedynie tyle ile jest wypisane przez lekarza. Tym samym cala choroba kosztowala mnie okolo 20 zl. Znaczy moge chorowac do woli, na pewno przez to nie zbankrutuje :).
To teraz o klatwie. W Egipcie jest klatwa faraona, nie wiem czyja klatwa jest w Indiach. W kazdym razie polozyla mnie do lozka na dwa dni z potwornym bolem glowy. Trzeciego dnia stweirdzilam, ze tak dalej byc nie moze i wybralam sie do lekarza. Moze zaczne od tego, ze nie byl to zwykly lekarz tylko bardzo porzadna prywatna klinika. Tymniejmniej za wizyte zaplacilam 8zl. Lekarz zbadal mnie przez ubranie! nie wiem czy cokolwiek wysluchal w moim organizmie, bo mialam wrazenie, ze w ogole bal sie dotknac mnie stetoskopem. Cale badanie trwalo, wiec moze 30 sekund. Diagnoza jednak byla trafna i taka jakiej sie spodziewalam - jakas bakteria, na ktora jednym lekarstwem jest antybiotyk. Wiec obecnie rozkoszuje sie juz drugim antybiotykiem w Indiach. Najwazniejsze jednak, ze po wzieciu pierwszej porcji tabletek (dostalam chyba 7 roznych) wszystkie problemy poszly w zapomnienie. W aptece nie sprzedaja tak jak w Polsce calego opakowania tabletek, a jedynie tyle ile jest wypisane przez lekarza. Tym samym cala choroba kosztowala mnie okolo 20 zl. Znaczy moge chorowac do woli, na pewno przez to nie zbankrutuje :).
wtorek, 2 listopada 2010
korepetycje z Hindii - 29.10
Dzisiaj po raz pierwszy mialam okazje wziacudzial w specjalnie przygotowanych dla mnie lekcjach hindii. Moja nauczycielka jest barzo wynmgajaca, zadaje sporo pracy domowej,a jesli nie zrobie wszytskiego poprawnie staje sie bardzo zla. Moja nauczycielka ma 3 lata i jest najfajniesza nauczycielka jaka kiedykolwiek mialam. Powoli poznaje litery alfabetu, ale jak sie dowiedzialam, ze jest ich ponad 500 swteirdzilam, ze lekcje jezyka moga poczekac.
Dzisiaj w szkole milam troche smieszne, troche smutne i na pewno dziwne doswiadczenie. jedna z dziewczynek strasznie mnie zdenerowala,wiec poprsilam ja zeby wyszla z klasy. Reszte dziaciakow usadowilam wewnatrsz budynku i porpsilam, zeby poczekali. Wyszlam do dziewczynki i zapytalam czy uwaza ze jej zachowanie bylo smieszne. oczywiscie wykorzystalam wszystkie madre rady "jak rozmawiac dzieckiem". Staralam sie patrzec jej w oczy i miec jej twarz na wysokoscie mojej. Chyba musiala byc strasznie przerazona, bo tylko pokiwala glowa jako odpowiedz na moje pytanie.
I jeszcze najnowsze newsy z zycia Chittoor. Niektorzy rodzice placa wlascielom tuktukow, zeby codziennie odwozili i przywozili ich dzieci do i ze szkoly. tak tez zrobili rodzice jednej ze studentek collegu. Wszystko bylo dobrze dopoki kierowca nie zakochal sie w niej. Dziewczyna oczywiscie odmowila, a kilka dni pozniej zostala oblana przez niego kwasem i obecnie umiera w jakims lokalnym szpitalu. Jakis czas temu sytuacja byla podobna tyle, ze dziewczynie poderzneli gardlo.
Jak przyjechalam Vijji poprosila mnie, zebym nie wracala po ciemku. Zaczynam rozumiec jej obawy. Choc i tak zostane przy stwierdzeniu, ze kobry sa najgorsze (gorsze od kwasu). Poniewaz zyjemy raczej na obrzezach miasteczka wieczorami wypelzaja tu dzisiatki albo nawet setki kobr. Dlatego nawet wieczorne spacery z psem odpoadaja dla mnie.
Dzisiaj w szkole milam troche smieszne, troche smutne i na pewno dziwne doswiadczenie. jedna z dziewczynek strasznie mnie zdenerowala,wiec poprsilam ja zeby wyszla z klasy. Reszte dziaciakow usadowilam wewnatrsz budynku i porpsilam, zeby poczekali. Wyszlam do dziewczynki i zapytalam czy uwaza ze jej zachowanie bylo smieszne. oczywiscie wykorzystalam wszystkie madre rady "jak rozmawiac dzieckiem". Staralam sie patrzec jej w oczy i miec jej twarz na wysokoscie mojej. Chyba musiala byc strasznie przerazona, bo tylko pokiwala glowa jako odpowiedz na moje pytanie.
I jeszcze najnowsze newsy z zycia Chittoor. Niektorzy rodzice placa wlascielom tuktukow, zeby codziennie odwozili i przywozili ich dzieci do i ze szkoly. tak tez zrobili rodzice jednej ze studentek collegu. Wszystko bylo dobrze dopoki kierowca nie zakochal sie w niej. Dziewczyna oczywiscie odmowila, a kilka dni pozniej zostala oblana przez niego kwasem i obecnie umiera w jakims lokalnym szpitalu. Jakis czas temu sytuacja byla podobna tyle, ze dziewczynie poderzneli gardlo.
Jak przyjechalam Vijji poprosila mnie, zebym nie wracala po ciemku. Zaczynam rozumiec jej obawy. Choc i tak zostane przy stwierdzeniu, ze kobry sa najgorsze (gorsze od kwasu). Poniewaz zyjemy raczej na obrzezach miasteczka wieczorami wypelzaja tu dzisiatki albo nawet setki kobr. Dlatego nawet wieczorne spacery z psem odpoadaja dla mnie.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)